విశాద యశోద – 2

విశాద యశోద – 2

[ కంస వధానంతరం రేపల్లెకు తిరిగి రాని శ్రీ కృష్ణుని గూర్చి చింతిస్తూ, మాతృమూర్తి యశోద పడే ఆవేదన – రెండవ భాగం ]

రచన: ’పద్య కళాప్రవీణ’ డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కం.           నిన్నయొ మొన్నయొ గాదయె!
                ఎన్నాళ్ళయె నిన్ను వీడి? ఇల్లంతట పల్
                గిన్నెలలో వెన్నను గన –
                కన్నులలో నీరు గారి కాల్వలు గట్టున్!

కం.          అన్నము రుచియింపదు –
               కన్నులకే నిద్ర రాదు – కాంచుచు నీకై
               కన్నులు కాయలు గాచెను –
               నిన్నే దలచుచు నిరతము నీరగుచుంటిన్!

ఆ.వె.      చల్ల చిలుకబోవ చల్ల ముంతను నీదు
               చారడేసి కనుల సౌరు దోచు –
               వెన్న నెత్తు వేళ గిన్నెలందున, నాటి
               మన్ను దిన్న నోటి మహిమ దోచు –

కం.         ఎన్నటికి వత్తువో యని
              కన్నుల నీరొలికి పైకి గాంచ నిరాశన్ –
              మిన్నున నల్లని మబ్బులు
              నిన్నే బోలుచు కనబడి నిట్టూరుచెదన్!

ఉ.          ఏ గది కేగినంత నటనే గలవేమొ యటన్న భ్రాంతి! నే
              నేగగ చెంతకున్, కనుల నీడలు గ్రమ్మి నిరాశ గల్గు! నే
              వేగుచు నుంటిరా విరహ వేదనమందున నిన్ని నాళ్ళుగా –
              వేగమె రమ్ము తండ్రి! ఇక వేదన నేను భరింపజాలరా!

ఉ.          తల్లిని నాదు సంగతిని దాపున నుంచుము – నిన్ను గాన కీ
              పల్లె కళా విహీనమయి బావురుమన్నటులున్నదయ్య! రే
              పల్లె ప్రజల్ మనమ్ముల నపార వ్యధాగ్నుల మ్రింగుచుండ్రి! తా
              తల్లడమల్లడంబగు గదా మరి నందవిభుండు నయ్యహో!

కం.        మందారమ్ములు పూయవు –
              సిందూరమ్ములు విరియవు – చినబోయిన దీ
              బృందావన మెల్లయు – గో
              విందా! నీ వేణుగీతి వినిపింప దటన్!

చం.        అట గనుచుంద్రు – లేవనుచు నా పయి నింకొక ప్రక్క గంద్రు – నీ
              వట నగుపించకున్న నిటు నాశగ జూతురు – కాన కిచ్చటన్

             “ ఎట గలడో? “ యటన్ వెదకి యెల్లెడ కానక నిన్ను కన్నయా!
              వెట వెట వెక్కి వెక్కి విలపించుచునుండిరి గోప కాంతలున్!

ఉ.         “నల్లని వాడు – పద్మ నయనంబుల వాడు – కృపా రసంబు పై

              జల్లెడు వాడు – మౌళి పరిసర్పిత పించము వాడు – నవ్వు రా

              జిల్లెడి మోము వాడిపుడు చెప్పరె యెచ్చట దాగెనో” యటన్

              పల్లియ లోన గల్గు ప్రతి వారికి ప్రశ్నల గ్రుచ్చుచుందురే!

కం.         సుందర గోపిక లింతకు
              ముం దనునిత్యమును వచ్చి మూగుచు నీపై
              నిందలు వేసిరి – ఇపుడీ
              సందులలో వేచి నిన్ను శ్లాఘింతురయో!

కం.         గొల్లల బాలురు సైతము 
               ఇళ్ళకు మళ్ళక, మనిల్లు నెల్ల వెదుకగా –
              “ వెళ్ళి తిరిగి రాలే “ దన –
               కల్లరి ననుకొంద్రు నన్ను కడు హీనముగాన్!

చం.        నిను గనకున్న గోవు లిట నిక్కిన క్రోధము తోడ మా యుర
              మ్మున తమ కొమ్ములన్ విసురు – ముత్తెమునంతయు పాల నీవు – పె
              ట్టిన తినబోవు మేతను – పటిష్ఠముగా బలపడ్డ వాని యా
              తనువులు బక్క జిక్కె – ఎటు తండ్రి! సహింతుము మూగ వేదనన్?

చం.        వల వల యేడ్చుచున్నవి దివా నిశలందున, కాన రాని నిన్
               తలపుల యందు నిల్పుకొని – తాండవమాడవు – ప్రీతి ధాన్యపుం
               బలుకులనైన ముట్టవు – ప్రభాసిత కేశ విభూష గాగ నీ
               తలను ధరించు పింఛముల తామిడునట్టి మయూర జాలముల్!

కం.          వెళ్ళిన పని ఇక చాలయ!
               ఎల్ల జనులు నీ వియోగ మిక నే మాత్రం
               బొల్లరు – అదెల్ల సరె! నీ
               తల్లి మనము నెరిగియైన  రారా!

[ ప్రస్తుతానికి సంపూర్ణం … కాని దీనిని ఇంకా విస్తరించి ఒక ఖండకావ్యంగా ముద్రించాలని నా తపన … ఆ పైన దైవేచ్ఛ! ]

 **** ఽఽఽ ****

ప్రకటనలు

విషాద యశోద

విషాద యశోద

[ కంస వధానంతరం రేపల్లెకు తిరిగి రాని శ్రీ కృష్ణుని గూర్చి చింతిస్తూ, మాతృమూర్తి యశోద పడే ఆవేదన ]

రచన:  ‘పద్య కళాప్రవీణ’  డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కం.                     కృష్ణా! ప్రియ సుత! నీకై
                           తృష్ణ నెదురు జూతును – బహు దినములు కణచెన్
                           వృష్ణి కులజ! నీవు వెడలి –
                           ఉష్ణోదక మటు యశోద యుల్లము మరిగెన్!

ఆ.వె.                    మామ పిలువ బంప – మధురా నగరి కేగి,
                             మరచినావొ నీదు మాత నిటుల?
                             కార్య మింక పూర్తి కాని యెడల, సమా
                             చార మందజేయ జాలవొక్కొ?

తే.గీ.                     ఈ విలంబమున కేమి హేతువొ? నవ
                            భూమి నున్నయట్టి నవీన భూరి దృశ్య
                            మాల గాంచి, విస్మయమంది, మరచినావొ
                            మాతృ భువి, పరివారమ్ము, మాత, పితల?

తే.గీ.                 నీకు తోడుగా బలరాముని ననిపితిమి –
                         జ్ఞప్తి నీకు లేకున్న, తా జ్ఞప్తి యొనర
                        జేయజాలడో? – తానును చిన్నవాడె!
                        బాల లెరుగరో తల్లుల బాధ? అకట!

ఆ.వె.              ఏ అపాయమైన నేర్పడెనా ఏమి?
                       ఎవరి మోహమందొ ఏమరితివొ?
                      అతి బలు లెవరైన నడ్డగించిరొ మిమ్ము?
                       పరిపరి విధము లిటు ప్రశ్న లెగయు!

మధ్యాక్కర:     పుట్టియు పుట్టని నాడె – పూతన పుట్టువు మాపి,
                       జట్టుల గట్టెడి నాడె – శకట నిశాచరు గూల్చి,
                       గట్టి విక్రమమొందు నాడె – కాళీయు గర్వమ్ము నడచి,
                       దిట్ట వీవు విజయ తిలకుడైతి, విపు డేమాయె?

ఉ.                 కంసుడు నీదు మాతులుడు – కర్కశుడంచు జనాళి పల్కురా!
                     “హింసకు బూనునో?“ యనుచు నేదొ మదిన్ జనియించు శంక! వి
                     ధ్వంసకులైన రాక్షసుల ధ్వంసము నీ వొనరింతు, వైన తా
                     హంసల బోలు బాలురకు హానిని గూర్చక బోవవచ్చులే!

శా.                 ఏ వైభోగము లెన్ని ఏర్పరిచెనో? ఏ సౌఖ్యముల్ మాతులుం
                     డీవున్, రాముడు నొందగా ఘనముగా నేర్పాటులే జేసెనో?
                     నీ విట్లే మరి కొన్ని నాళ్ళచటనే నిల్వంగ కాంక్షింతువో?
                     నా వంకన్ తలపోయజాల వకటా! నా భాగ్య మెట్లేడ్చెరా?

కం.                అసలే తుంటరి వాడవు!
                     మసలు దెవరి తోడ నెట్లొ? మరి పోట్లాటన్ –
                     రుసరుస లాడెడి వారల
                     పస దింపగ వాదులాడి, పంపు నెవరటన్?

చం.              దినమున కొక్క మారయిన దీనయె నీ జనయిత్రి జ్ఞాపకం 

                    బొనరగ రాదొకో ? ఇచట నున్నపు డెప్పుడు – “మాత! మాతరో!”

                    యనుచు త్వదీయ కార్యముల నన్నిటినిన్ జరిపించుకొంటివే 

                    ఘనముగ నాదు చేత – మరి కార్యము లే గతి సాగు నిప్పుడున్?

తే.గీ.            నీ పను లొనర్చుకొను టెప్డు నీ వెరుగవు!
                    ప్రొద్దు ప్రొద్దున మారాము పోవు నిన్ను
                    నిమిరి తల, ప్రేమ నెవ్వారు నిదుర లేపు?
                    స్నాన పానాదు లవియన్ని జరుపు నెవరు?

సీ.               కమనీయ ముఖముపై కస్తూరి తిలకమ్ము
                         దీటుగా నెవ్వారు దిద్దు నీకు?
                    వక్షస్థలమ్ముపై పలు కంఠహారాలు
                          వ్రేలాడ నెవ్వారు వేయు నీకు?
                    నాసికాగ్రమ్ముపై నవ మౌక్తికము నంద
                           గించ నెవ్వ రలంకరించు నీకు?
                    కర తలంబున నుంచి మురళిని యెవ్వారు
                           “వదలబో కెట!“ యంచు పలుకు నీకు?

తే.గీ.             కరములం దెవ్వరు తొడుగు కంకణములు?
                     పూయు నెవరు చందనముల పూత నీకు?
                     దివ్య సౌందర్యమూర్తిగా తీర్చి నిన్ను –
                     దిద్దు నెవరు దిన దినమ్ము దిష్టి చుక్క?

కం.              వేళకు నీ కడుపు నెరిగి,
                    చాలను నటు పెరుగు గలిపి చలిదన్నములో
                    లీలగ ముద్దలు గట్టుచు
                    బాలక! తినిపించు నెవరు ప్రతిదిన మచటన్?

                                                            … ( సశేషం )