“డ్రంకండ్ డ్రైవ్ …”

“డ్రంకండ్ డ్రైవ్ …”

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

~~

త్రాగుడు పాడుగాను! సుర ద్రావియు పీకల దాక, నంతతో
నాగక, వాహనంబులను నడ్డము దిడ్డముగాను వీధులన్
వేగము బెంచి నడ్పుచును వీర విహారము జేసి గ్రుద్దగా,
సాగు నమాయిక ప్రజలు చచ్చుచునుండి రిదేమి కర్మమో!

ఎవడో చేసిన తప్పుకు
నెవరో యిటు బలియగు టిది యే న్యాయంబౌ?
చివరికి యా శిక్ష పడున
దెవరికి? మృతుని పరివార మేమై పోవున్?

ఏదొ “చలాను” గట్టి, మరి యేదొ యొకింతయు జైలు కేగి, యా
మీదట “కాలరె”త్తుకొని, మెల్లగ నింటికి చేరుచుందు రే
బాదర బందియున్ మరియు బాధలు లేకయె త్రాగుబోతులున్!
చేదును మ్రింగు నా మృతుని చిందర వందరయౌ కుటుంబమే!

పడుచు వయసునందె పతిని గోల్పోయిన
పడతి దీన గాథ బడయ వశమె?
చిన్న చిన్న వయసు చిన్నారులు, ముసలి
కన్న వారి బాధ గాంచ తరమె?

పచ్చని కాపురం బిటు విపత్తుకు లోనయి జీవితంబులో
చిచ్చును రేపుటేమి? విధి చేసిన ఘోరమొ? లేక యిద్ది యా
రొచ్చున దేలి, త్రావి చను క్రూరులు సేయు దురాగతంబొ? ఏ
మిచ్చిన తీరు నార్తి? పరమేశ్వర! చెప్పుమ నీవె న్యాయమున్!

“డ్రంకండ్ డ్రైవు”ను జేయుచు
సంకటములు కలుగ జేయు “చార్సౌబీస్” గా
ళ్ళిం కెక్కడ కనిపించిన –
కంకాళము విరుగునట్లు ఖండించుమయా! #

వరదా! ఉపసంహరించు వరదల నింకన్!

రచన : ‘పద్య కళాప్రవీణ ‘, ‘కవి దిగ్గజ ‘

డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కరుణను జనులందరిపై
కురిపించుమటంచు కోరుకొందురు భక్తుల్!
కురిపింతు వేల వానలు,
బరి తెగి ప్రవహించి నీరు వరదలు గట్టన్?

తిరుపతిలో వరదలతో
చెరువులు, వంతెనలు తెగెను; చీకటి గ్రమ్మెన్!
ఉరుకులు పరుగులతో చిం
దరవందరయె జన జీవితంబులు నకటా!

తిరుమల వేంకట రమణా!
వరదా! ఉపసంహరించు వరదల నింకన్!
కరుణించు పురజనుల; నీ
దరిసెనమున కరుగుదెంచు ధర్మాత్ములనున్! #

అబద్ధము

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

సృష్టిలోన అబద్ధమ్ము దెంత వింత!
నాటకము లాడుచుండు మానవుల తోడ –
తాము చెప్పుచో అది యేమి తప్పు కాదు!
పరులు చెప్పుచో అది యెంతొ పాపమగును!

పలికి అసత్యము, తామిక
తెలివి గలిగి వ్యవహరించు ధీమతుల మటన్
తలచెదరు! పరులదె పలుక –
తలపడి దూషింత్రు కోప, తాపమ్ములతో!

చిన్న అబద్ధమున్ పలికి, చేసిన తప్పును కప్పిపుచ్చ నిం
కొన్ని అసత్యముల్ కలిపి, కూపిని లాగెడు వారి కోస మిం
కొన్నియు కల్ల మాటలను కూరిచి చెప్పుచు బోవ, నొక్క నా
డన్నియు తేటతెల్లమయెనా? తల నెక్కడ పెట్టుకొందురో?

తొలుత బాధ లిడిన, తుదకు శుభము లిడు
సత్య మన్న దెపుడు జగతి యందు!
తొలుత మోద మిడిన, తుదకు ప్రాణాంతక
బాధల నిడు సుమి అబద్ధ మెపుడు!!

సత్యము సత్యమె! అట్లె అ
సత్య మసత్యమె! ధరణి నసత్యముతో సాం
గత్య మన నాత్మహత్యయె!
నిత్యము సత్యము పలుకుము నిష్ఠురమైనన్! #

“నేను భారతీయుడను!”

75 సంవత్సరాల భారత స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ సందర్భంగా … “కిన్నెర” సంస్థ వ్యవస్థాపకులు శ్రీ మద్దాళి రఘురామ్ గారి సంపాదకత్వంలో వెలువడిన “అమృతోత్సవ భారతి” గ్రంథంలో ప్రచురించబడిన నా కవిత :
– డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కాగితాల బరువు” (Paper Weight)

“కాగితాల బరువు” (Paper Weight)

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

“కాగితాల బరువు” గా పిలుతురు నన్ను!
“పేపరు వెయి” టనిరి బ్రిటిషు వారు!
ఆంగ్ల పాలనమున “ఆఫీసు” లందున
కానిపించినాను నేను తొలుత!

అచ్చు బోసి గాజు నందాల ముద్దగా,
అందు పూల సొగసు నమర జేసి,
ముద్దు రూపు నిడిన – మురిసిపోదును నేను!
పిదప, బానిసగుదు! వెతయె మిగులు!!

కాగితంబుల పైన గట్టిగా కూర్చుండి
ఎగిరి పోకుండగా నెపుడు జూతు!
ఆ “ఫైలు”, నీ “ఫైలు” నటు నిటు జరుపగా –
అటులె నేనును నాట్య మాడుచుందు!
విశ్రాంతి వేళలో వేడుక నధికారి
కరములో “గిరగిరా” తిరుగుచుందు!
వ్యాయామమును గూర్ప అధికారి చేతికి –
పిసుకబడుచునుందు పిడికిలందు!

“బాసు” దూషింప – అధికారి పట్టరాని
కోప మెల్ల మది నణచుకొనుచు వచ్చి,
“అత్త మీది కోపము దుత్త కన్న” యట్లు –
నన్ను దీసి నేలకు గొట్ట – నలిగిపోదు!

ఇన్నిటిని భరింప, నిసుమంత విలువైన
ఈయ బోరు నాకు నెప్పుడేని!
ముద్దు గారు ముఖము మూతి ముక్కు పగిలి
యున్నను, పడవేసి యుంతు రటులె!

టేబులు పైన పేపరు పఠింతురు! “ఫైలు”న దాచుకొందురే!
టేబులు పైన నున్న నను టెక్కును జూపుచు, గాన రెప్పుడున్!
టేబులు పైన పేప రొకటిన్ గొన, నన్నటు త్రోసి వేతురే!
టేబులు పైన పేపరుల ” డిగ్నిటి” సైతము నాకు లేదయో!

స్వాతంత్ర్యము వచ్చె నెపుడొ –
ఈ తర “మాఫీసు” లందు నెన్నియొ మారెన్!
స్వాతంత్ర్యమె కాదు గదా,
భూతలమున నాకు సానుభూతియు కరువే!

“హృదయమే గాజు వంటిది – పదిల” మనుచు
నిత్యమును జెప్పు మనుజుండు నీతులెన్నొ!
దేహమే గాజుదైన నా దీన గతిని
కానబోడు! వాని హృదియె కరకు రాయి! #

మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!

మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!

  • డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

ఏడుపన్న నేల ఏవగింపు కలుగు?
ఏడ్పు నందు ముదము నేల గనరు?
ఏడ్పులందు మంచి ఏడ్పులున్నవి గదా!
ఏడ్పు గొప్ప దనము నెరుగ రేల?

అప్పుడ పుట్టు బిడ్డ తన అమ్మ శరీరము వీడి, తానుగా
నిప్పుడమిన్ స్వతంత్రమగు నింద్రియముల్ గల రూపమందునన్
ఎప్పుడు చేరు, నప్పుడిక ఏడుపు తోడనె ఆగమించడే?
గుప్పున వాని ఆప్తు లట గూడి ముదంబున తేలియాడగాన్!

క్రొత్తగ పెండ్లియై మదిని కోరిక లూరు పడంతి శోభనం
పత్తరు వాసనల్ నడుమ, హాయిగ తా తొలిసారి భర్తనే
హత్తుకొనంగ, నాతడు రసార్ద్రతతో రమియింప, సౌఖ్యమున్
ఎత్తుగ కొండ నెక్కినటు లేర్పడ, కంటను నీరు గారదే?

నవ మాసంబులు గర్భ ధారణమునన్ నానా విధుల్ కష్టము
ల్లవి యెన్నో భరియించి, నొప్పులను తాళం జాల కేడ్పేడ్చియున్,
భువిపై బిడ్డకు జన్మ నిచ్చి, పిదపా పుట్టుం గనన్, మోదమే
స్రవియించున్ కనులందు నొక్కపరి బాష్పాలౌచు సంవేదనన్!

దిక్కు దివాణమున్ గనక దీనుడునైన అభాగ్యు డొక్కడున్
ఎక్కడ లేని ఓర్పు గొని, ఎంతయొ కష్టపడంగ, చేరి తా
నెక్కుచు మెట్టుపైన మరి యింకొక మె ట్టటు లగ్ర పీఠమున్ –
ఒక్కపరిన్ గతంబు గన, నొల్కవె చుక్కలు కంటి కొల్కులన్?

తాను గన్న సుతుడు తన కళ్ళ ముందరే
ఇంచు కించు కిటుల యెదిగి తుదకు,
అందనంత యెత్తు నగుపించుచున్నచో
తండ్రి కనులు నీట తడిసిపోవె?

ఏడ్పు గొప్పదనం బెవ్వ రెరుగకుండ –
హీనముగ జూతు; రది గాంచి ఏడ్పు వచ్చు!
ఏడ్పుకే ఏడ్పు దెప్పింతు రీ హీన జనులు!
ఏడ్పును, నను, మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!! #

“బీ నెగెటివ్” (పద్య కవిత)

“బీ నెగెటివ్” (పద్య కవిత)

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

పరిసరాలెంతగా పరిశుభ్రమైనను –

       “మాస్కు” ధరించుట మానలేము!

వీధులు ఖాళిగా వెలవెలబోయినన్ – 

       వీధికెక్కి ఎటకు వెళ్ళలేము!

సమయ మెంతగ వీలు చాలియున్నను గాని – 

       కలిసి ఎవరితోడ గడుపలేము!

చేతులు శుభ్రము చేసుకొందురు గాని – 

       చేయలే మెవరితో  “షేకు హ్యాండు”!


కలిగియున్నవారు ఖర్చు చేయగలేరు!

లేనివారికి పనులే దొరకవు!

వింత స్థితిని దెచ్చె విధి నేడు ప్రజలకు!

“కోవి డ”ణచి వేసె కోర్కె లన్ని!!


“పాజిటివు” గ నుండుమనుచు పాఠములను

 చదువుకొని పాటించెడి జనుల కిపుడుటెస్టు –

“పాజిటి”వైనచో డిల్లపడుచు

దీనముగ జూచునట్టి దుర్దినములాయె!


ఇంతకు మునుపున్న అలవా ట్లేవియైన

మరచి పోవలె; నన్నిటిన్ మానవలయు!

“బీ నెగెటి”వనుకొని, ఎటు వెళ్ళకుండ –

ఇంటిపట్టు నుండుటయే మరింక శుభము! #

‘కవి సమ్మేళనం’లో నా కవితా గానం

మేడ్చల్-మల్కాజిగిరి జిల్లా కలెక్టరేటులో

తెలంగాణ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం 3/4/2021 నాడు
“భారత స్వాతంత్ర్య అమృత మహోత్సవాలు”
(75 వసంతాలు – “వజ్రోత్సవాలు” అని కూడ అనవచ్చు) సందర్భంగా నిర్వహించిన ‘కవి సమ్మేళనం’లో
నేను కవితా గానం చేసి సత్కారం పొందాను.

నేను ఆలపించిన కవిత :
వజ్రోత్సవ వైభవం

రచన : "పద్య కళాప్రవీణ", "కవి దిగ్గజ" డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

~~~~
దాస్య శృంఖలముల దౌర్భాగ్యమును త్రుంచ
వీరయోధులెంతొ పోరి, పోరి,
స్వపరిపాలనమ్ము సాధించి నేటికి
పంచ సప్తతి బహు వర్షములయె!

“స్వాతంత్ర్యమే మన జన్మ హక్క”ని చాటె
లోకమాన్య తిలకు భీకరముగ
విప్లవ సింహాలు వ్రేలాడె ఉరికొయ్య,
భగతు సింగును, తుర్రెబాజు ఖాను!
సైన్యమ్మునే కూర్చి “జై హింద్” నినాదాల
జ్వాలయయ్యెను సుభాష్ చంద్రబోసు!
శాంతి మార్గమ్ములో సత్యాగ్రహమ్ముతో
జన వాహిని నడుపజాలె గాంధి!

ఉక్కు మనిషి పటేలు; నెహ్రు మొదలైన
ధర్మ సంగ్రామ వీరుల త్యాగ ఫలము –
దేశమందు స్వారాజ్యపు దివ్వె వెలిగె!
దినదినము వర్ధిలి వెల్గె దేశ దీప్తి!

అణుశక్తి రంగాన స్వావలంబన పొంది –
భారతీయుల యశో ప్రభలు చాటె!
అంతరిక్ష ప్రయో గాద్భుత విజయాలు
భారతీయుల యశో ప్రభలు చాటె!
అగ్ని, పృథ్వి మొదలు ఆకాశ్ క్షిపణులెన్నొ
భారతీయుల యశో ప్రభలు చాటె!
బహుళ సాంకేతిక భవ్య పరిశ్రమల్
భారతీయుల యశో ప్రభలు చాటె!

శాస్త్ర, విజ్ఞాన, వ్యవసాయ సాధికారి
కాభివృద్ధి, కంప్యుటరు విజ్ఞాన ప్రగతి,
పరిణతి గల మానవుల వనరుల తోడ
భారతావని ఘన యశో ప్రభలు చాటె!

భారతీయు డమిత భవ్య చరిత్రుడు –
కృష్ణుడై పలికెను గీత నితడు!
బోధ చేసె నితడు బుద్ధుడై బౌద్ధమున్!
కాళిదా సితండె! గాంధి ఇతడె!

భారతీయుల కిదె ‘వజ్రోత్స’వాభినం
దనలు! వేల యేండ్లు – ధరణి కెల్ల
దారి చూపినట్టి ధార్మిక సంపద
వీరి సొత్తు! ఎవరు వీరి ఎత్తు? #

కవితను నేను …

అందరికీ “ప్రపంచ కవితా దినోత్సవ” శుభాభినందనలతో …

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కవితను నేను! పుట్టి కవిగారి మనంబను నీలి నింగిలో
ప్రవిమల శంప వోలె నవ భావనగా తొలుదొల్త – పిమ్మటన్,
వివిధములౌ యలంకృతుల వేషము, భాషయు దీర్చ, కావ్య వై
భవముల నొంది, సాగెద సభాజన రంజక శబ్ద గీతినై !

కాంచ మనోజ్ఞ దృశ్యమును కన్నుల పండువుగా కవీంద్రుడే –
కుంచియతోడ రూపు గొని, కుడ్యముపై యలరారు చిత్రమున్
మించిన దృశ్య కావ్యమయి, మేదినిపై విహరింతు స్వేచ్ఛగా –
మంచి రసజ్ఞ పండితుల మాటలలో పలుమార్లు దొర్లగాన్ !

మోదము, శాంతము, ఖేదం
బాదిగ యేదైన సరె ! రసావిష్కరణన్
నాదైన రీతి సలిపెద –
పాదము, పాదమును చదువ స్పందన కలుగన్ !

అన్నము లేక సంఘమున ఆదరమన్నది కాన రాక, సం
పన్నుల ఛీత్కృతుల్ గొనుచు, పస్తులతో బ్రదుకెల్ల నెట్టుచున్,
కన్నుల తేలవేసెడి బికారుల గాంచు కవీంద్రు గుండెలో
మిన్నుల గూలజేసెద, నమేయ విషాద కవిత్వ సింధువై !

“మనుజు లెటు మనవలె – మానవత్వము విరా
జిల్లు నెటుల – మాన్య జీవన గతి
యేదొ -” తెలిపి, సంఘహిత మిడు ‘సూక్తి సు
ధా నిధి’ నయి శాశ్వతముగ నిలుతు !

తొలుత శిలలు, తాళ తరుల
దళములు, నా పైన కాగితాల్, కంప్యుటరుల్
నెలవయె గాని – నిలుతు నే
నలుదెసలన్ జనుల హృదుల, నాల్కల నెపుడున్ !

అక్షర రూపము నందు వి
లక్షణముగ తీర్చి దిద్ది లక్ష్యము తోడన్,
రక్షింప నను సతము – నే
రక్షింతు సమాజ మక్షరంబుగ నిలువన్ ! #

క్రొత్త చట్టం ఎవరి చుట్టం?

క్రొత్త చట్టం ఎవరి చుట్టం?

రచన : "పద్య కళాప్రవీణ", "కవి దిగ్గజ"
            డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

క్రొత్త రైతు చట్టమ్ములో కూడి యున్న
మర్మ మేమిటో తెలియరో? మనుజులార!
షేరు మార్కెట్టులో “ఉతార్ – చెడవు” లట్లు
రైతు కష్టమ్ము “కార్పొరెట్ రంగ” మగును!

ఏ రైతైనను పంటను
ఏ రాష్ట్రము కైన వెడలి, ఎవ్వరికైనన్
ఆ రోజు వెలకు నమ్మక
వేరే మార్గమ్ము లేని విధియే మిగులున్!

రైతుకు రైతుకున్ నడుమ రచ్చను రేపెడి పిచ్చి చట్టమే
చేతను బట్టి “కార్పొరెటు సేఠులు” తక్కువ మూల్య మిచ్చియున్ –
ఘాతుక చర్యకౌచు బలి, కర్షకు డక్కట! కుప్ప గూలగా,
నాతని కష్ట మమ్ముకొని, అంతకు మించిన లాభ మొందరే?

ధనికుడు మరి ధనికుడుగా –
దిన దినమిక పేదవాడు దీనుడుగా నౌ
గుణ హీనమైన చట్టము –
జనులారా! ఎట్లు మీరు సహియింతురయా?

విద్యయె కార్పొరె టయ్యెను!
వైద్యమ్మును కార్పొరెటయె! వ్యవసాయంబౌ
మిధ్యయె కార్పొరెటయి! ఆ
వధ్య శిలను రైతు నిలిచె! వారింపుడయా!#

Previous Older Entries