విశ్వాసము

విశ్వాసము
“”””””””””””””””’
రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ఉద్యోగ మాశించి ఉద్యమించిన వాని
గుండెలో బుల్లెట్టు గ్రుచ్చు వాడు
ఉద్యోగియే! అది ఉద్యోగ ధర్మమే!
ఉద్యోగమే మధ్య నున్న గీత!
ఒకడు గీత కిటువై పుండె – నా గీత కిం
కొక్కండు నటువైపు నుండె గాదె!
ఎవరు చేసిన తప్పు? ఎవరి కాయెను ముప్పు?
తుదకు ప్రాణ మొకటి తొలగె భువిని!

అమలు చేయు ముందు నా నిర్ణయము గూర్చి
విషయ వివరణమ్ము వెళ్ళబుచ్చి
విధిగ, దేశ జనుల విశ్వాసమును పొందు
పద్ధ తెరుగనట్టి ప్రభుత వచ్చె!

మొదట “నోట్ల రద్దు”; పిదప “రైతుల చట్ట”;
మటులె యిపుడు యువత “కగ్ని పథము”!
ప్రజలలో అశాంతి ప్రజ్వరిల్లగ జేసె!
తప్పు మీద తప్పు … తప్పు గాదె? #

“మిథాలి రాజ్”

భారత మహిళా క్రికెట్ జట్టు నాయకురాలు

“మిథాలి రాజ్”

క్రీడా విరమణ ప్రకటన సందర్భంగా –
అభినందన పద్య మాలిక
“””””””‘””””””””””””””””””””””””””””
రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

బాలిక వోలె వచ్చి యొక ప్రౌఢగ “భారత జట్టు” నందునన్
వేలకు వేల పర్గులిడి, విశ్వమునం దొక వీర నారిగాన్
“స్త్రీల క్రికెట్టు” క్రీడను ప్రసిద్ధిని బొందితివో “మిథాలి రాజ్”!
ఖేలనమందు నీదు ఘన కీర్తికి గొన్ము – శుభాభినందనల్!

“వండే మ్యాచ్” పరుగులలో
దండిగ – విశ్వమున మొదటి స్థానము నీదే!
ఇండియ సన్మానించెను
పండిన నీ ప్రతిభకు తగు “పద్మశ్రీ”తో

ఆడినా “విరువది మూడు వర్షముల”పై!
నాయకత్వము నిడినా వొక “పద
హారు వత్సరములు”! అందుకొంటి “ద్విశతి”న్*!
విరమణ మొనరించు వేళ – జయతు! #

*(Double Century in Test Match)

జన చేతనము

జన చేతనము
“”””””””””””””””””””””’
రచన : “పద్య కళా ప్రవీణ”, “కవి దిగ్గజ”
డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
~~~~~~
లంకా దహనం బప్పు డ
హంకృతు, డరి గర్వ మణచ హనుమ యొనర్చెన్!
లంకను దహించి రిప్పుడు
లంకా ప్రజలె అసమర్థ ప్రభువును దింపన్!

ఆర్థిక దుస్థితినిన్ – పర
మార్థ మనో వికసనమ్మె అగుపించె ప్రజన్!
అర్థం బమరు ..! వెడలు …! ని
స్వార్థ జన హిత స్ఫురణము జనులకు మేలౌ!

నూతన పాలకు డిక ‘జన
చేతనము’ ను మదిని నిల్పి, సేయు సమృద్ధిన్!
ఏ తరమున, నెవరి కయిన –
ఈ తత్త్వము బోధపడుట ఎంతయొ హితమౌ! #

అల్లూరి సీతారామరాజు

నిన్న RRR చిత్రం చూసాను. సినిమా బాగుంది. కానీ, అల్లూరి సీతారామరాజు పాత్ర విషయంలో “ఫిక్షన్” పేరిట మరీ ఎక్కువ లిబర్టీ తీసుకొన్నారనిపించింది. కొంతవరకు ఆ పాత్ర వ్యక్తిత్వాన్ని తగ్గించినట్టు అనిపించింది. స్వాతంత్ర్య సమరానికి వలసిన ఆయధాల సమీకరణ కొరకు అల్లూరి ఆనాటి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ పోలీస్ స్టేషన్లపై దాడి చేసాడన్నది చరిత్ర! దానిని మరొక విధంగా మార్చడం కొంచం అదోలా అనిపించింది.

ఈ సందర్భంగా .. ముప్పదేండ్ల క్రితం నేను విప్లవ వీరుడు అల్లూరిపై రచించిన ఖండ కావ్యం స్మృతిపథంలో మెదిలింది. ఆ పద్యకవితను మీరూ మరొకమారు ఆస్వాదించండి.

ఎర్ర తామర పువ్వు
~~~~~~~~~~~~~~
రచన : ”పద్య కళా ప్రవీణ”, “కవి దిగ్గజ”
డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
నల్లని గడ్డమున్, సునయనంబుల కుంకుమ కాంతి, చేతిలో
విల్లును గల్గినట్టి ఘన విప్లవ వీరుడు; భారతాంబకున్
తెల్లని వారి ఆగడము తీర్చగ దీక్షను బూనినట్టి ఆ
”అల్లురి రామరా” జితడె ! అంజలి సేయరె గారవించుచున్ !

నేటికి నూర్వత్సరముల
చాటున పరికింప _ ఆంధ్ర చరిత పుటలలో
మేటి, స్వరాజ్యముకై పో
రాటము సేయంగ రామరాజై పుట్టెన్ !

చదువుతోబాటుగా స్వారాజ్య కాంక్షనే
అమిత శ్రద్ధ గలిగి అభ్యసించె _
బెంగాలు, పంజాబు పెద్దలన్ దర్శించి
స్వాతంత్ర్య సంగ్రామ సంగతి గనె _
పస గల్గు ప్రాయమ్ము పణమొడ్డి, ఆంగ్లేయ
ప్రభుత నణచివేయ ప్రతిన బూనె _
వలచిన దానినిన్, వైవాహికాదులన్
వదలి వనాంతర వాసియయ్యె _

గిరిజనావళి నొక గీతపై నిలబెట్టి,
తాను గూడ చేత ధనువు బట్టి,
సైన్య మొకటి జేసి, సమర శంఖము నూది
ఆంగ్ల ప్రభుత గుండె లదరగొట్టె _

”మిరప సందేశము”ల జైళ్ళ మీద పంపి,
దాడి వార్తల పుట్టించి ”దడ దడ” లను;
అటులె దండెత్తి, గొనిపోయి ఆయుధముల,
ప్రక్కలో బల్లెమయె నాంగ్ల పాలకులకు _

”చిప్పలు చేతబట్టి ఇట చేయగ వర్తక మేగుదెంచి, మా
తప్పుల కారణాన మము దాసుల జేసియు నేలుచున్న మీ
గొప్పలు చాలునింక ! మిము గొంతులు కొయ్య ! దురాత్ములార ! ఛీ !
కప్పము, పన్నులంచు మము కట్టుమనం గెటు సిగ్గు లేదొకో !

నేలయు మాదే ! పీల్చెడు
గాలియు మాదే ! శరీర కష్ట ఫలితమౌ
కూలియు మాదే ! ఇంకన
దేలా పన్నులును, కప్ప మీవలె మీకున్ ?

పోరా ! ఈ భరతావనిన్ విడిచి పొమ్మం ” చు గర్జించుచున్
పోరాటంబును వీర సింహమయి పెంపుం జేసె ” నల్లూరి ” ; తా
” మే రీతిన్ పడగొట్టుటా యతని ” నం చింగ్లీషువారల్ మహా
ఘోరాలోచనలందు మున్గి రకటా ! క్రూరాత్ములై, ఉగ్రులై !

అంత నొకనాడు …

ఉదయ సంధ్య వేళ ఉద్యమకారుండు
ఇతరు లెరుగనట్టి యేటి లోన
వక్షమందు గల్గు వస్త్రాదులన్ విప్పి
స్నానమాచరింప సాగిపోయె _

కంట బడని ఆ యేటిని
ఒంటరిగా నతడు స్నాన మొనరింపంగన్ _
తుంటరి యొక డెరిగింపగ
కంటకులై చుట్టుముట్టి కాల్చి తుపాకుల్ _

చిట్టడవిని మసక చీకటిన్ తీసిరి
తెల్ల దొరలు దొంగ దెబ్బ నటుల _
తూట్లు పడెను మేను తూటాలు దూరగా _
రాజు దేహమయ్యె రక్త మయము !

”నలుగురు గూడి ఒక్కనిని, నన్ను నిరాయుధు జేసి, ఒంటిగా
జలముల నున్న వేళ నిటు చంపిన చంపితిరేమొ గాని ! ఈ
వెలువడు రక్త బిందువులు విప్లవ మూర్తుల రూపు దాల్చి, మీ
తలలను ద్రుంచి, మా భరత ధారుణి స్వేచ్ఛను బ్రోవకుండునే !“

అని శపించి కఠిను లాంగ్ల జాతీయులన్;
చిందు రుధిరమంటు చేతులెత్తి,
భారతాంబ కమిత భక్తితో కడసారి
ప్రణతులిడెను దేశ భక్త వరుడు _

”జన్మించితి నీ ఒడిలో _
జన్మము ధన్యంబు నిట్లు జన్మించుటయే !
మున్ముందు నిటులె తల్లీ !
జన్మింపగ నెంతును ప్రతి జన్మము” ననుచున్ _

భరత మాత కంట బాష్పాలు రాలగా
కనులు తేలవేసి మునిగె నీట _
ఏటిలోన తేలె ఎర్ర తామర పువ్వు !
విప్లవమున కతడు విత్తనమ్ము ! #

“డ్రంకండ్ డ్రైవ్ …”

“డ్రంకండ్ డ్రైవ్ …”

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

~~

త్రాగుడు పాడుగాను! సుర ద్రావియు పీకల దాక, నంతతో
నాగక, వాహనంబులను నడ్డము దిడ్డముగాను వీధులన్
వేగము బెంచి నడ్పుచును వీర విహారము జేసి గ్రుద్దగా,
సాగు నమాయిక ప్రజలు చచ్చుచునుండి రిదేమి కర్మమో!

ఎవడో చేసిన తప్పుకు
నెవరో యిటు బలియగు టిది యే న్యాయంబౌ?
చివరికి యా శిక్ష పడున
దెవరికి? మృతుని పరివార మేమై పోవున్?

ఏదొ “చలాను” గట్టి, మరి యేదొ యొకింతయు జైలు కేగి, యా
మీదట “కాలరె”త్తుకొని, మెల్లగ నింటికి చేరుచుందు రే
బాదర బందియున్ మరియు బాధలు లేకయె త్రాగుబోతులున్!
చేదును మ్రింగు నా మృతుని చిందర వందరయౌ కుటుంబమే!

పడుచు వయసునందె పతిని గోల్పోయిన
పడతి దీన గాథ బడయ వశమె?
చిన్న చిన్న వయసు చిన్నారులు, ముసలి
కన్న వారి బాధ గాంచ తరమె?

పచ్చని కాపురం బిటు విపత్తుకు లోనయి జీవితంబులో
చిచ్చును రేపుటేమి? విధి చేసిన ఘోరమొ? లేక యిద్ది యా
రొచ్చున దేలి, త్రావి చను క్రూరులు సేయు దురాగతంబొ? ఏ
మిచ్చిన తీరు నార్తి? పరమేశ్వర! చెప్పుమ నీవె న్యాయమున్!

“డ్రంకండ్ డ్రైవు”ను జేయుచు
సంకటములు కలుగ జేయు “చార్సౌబీస్” గా
ళ్ళిం కెక్కడ కనిపించిన –
కంకాళము విరుగునట్లు ఖండించుమయా! #

వరదా! ఉపసంహరించు వరదల నింకన్!

రచన : ‘పద్య కళాప్రవీణ ‘, ‘కవి దిగ్గజ ‘

డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కరుణను జనులందరిపై
కురిపించుమటంచు కోరుకొందురు భక్తుల్!
కురిపింతు వేల వానలు,
బరి తెగి ప్రవహించి నీరు వరదలు గట్టన్?

తిరుపతిలో వరదలతో
చెరువులు, వంతెనలు తెగెను; చీకటి గ్రమ్మెన్!
ఉరుకులు పరుగులతో చిం
దరవందరయె జన జీవితంబులు నకటా!

తిరుమల వేంకట రమణా!
వరదా! ఉపసంహరించు వరదల నింకన్!
కరుణించు పురజనుల; నీ
దరిసెనమున కరుగుదెంచు ధర్మాత్ములనున్! #

అబద్ధము

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

సృష్టిలోన అబద్ధమ్ము దెంత వింత!
నాటకము లాడుచుండు మానవుల తోడ –
తాము చెప్పుచో అది యేమి తప్పు కాదు!
పరులు చెప్పుచో అది యెంతొ పాపమగును!

పలికి అసత్యము, తామిక
తెలివి గలిగి వ్యవహరించు ధీమతుల మటన్
తలచెదరు! పరులదె పలుక –
తలపడి దూషింత్రు కోప, తాపమ్ములతో!

చిన్న అబద్ధమున్ పలికి, చేసిన తప్పును కప్పిపుచ్చ నిం
కొన్ని అసత్యముల్ కలిపి, కూపిని లాగెడు వారి కోస మిం
కొన్నియు కల్ల మాటలను కూరిచి చెప్పుచు బోవ, నొక్క నా
డన్నియు తేటతెల్లమయెనా? తల నెక్కడ పెట్టుకొందురో?

తొలుత బాధ లిడిన, తుదకు శుభము లిడు
సత్య మన్న దెపుడు జగతి యందు!
తొలుత మోద మిడిన, తుదకు ప్రాణాంతక
బాధల నిడు సుమి అబద్ధ మెపుడు!!

సత్యము సత్యమె! అట్లె అ
సత్య మసత్యమె! ధరణి నసత్యముతో సాం
గత్య మన నాత్మహత్యయె!
నిత్యము సత్యము పలుకుము నిష్ఠురమైనన్! #

“నేను భారతీయుడను!”

75 సంవత్సరాల భారత స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ సందర్భంగా … “కిన్నెర” సంస్థ వ్యవస్థాపకులు శ్రీ మద్దాళి రఘురామ్ గారి సంపాదకత్వంలో వెలువడిన “అమృతోత్సవ భారతి” గ్రంథంలో ప్రచురించబడిన నా కవిత :
– డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

కాగితాల బరువు” (Paper Weight)

“కాగితాల బరువు” (Paper Weight)

రచన : డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

“కాగితాల బరువు” గా పిలుతురు నన్ను!
“పేపరు వెయి” టనిరి బ్రిటిషు వారు!
ఆంగ్ల పాలనమున “ఆఫీసు” లందున
కానిపించినాను నేను తొలుత!

అచ్చు బోసి గాజు నందాల ముద్దగా,
అందు పూల సొగసు నమర జేసి,
ముద్దు రూపు నిడిన – మురిసిపోదును నేను!
పిదప, బానిసగుదు! వెతయె మిగులు!!

కాగితంబుల పైన గట్టిగా కూర్చుండి
ఎగిరి పోకుండగా నెపుడు జూతు!
ఆ “ఫైలు”, నీ “ఫైలు” నటు నిటు జరుపగా –
అటులె నేనును నాట్య మాడుచుందు!
విశ్రాంతి వేళలో వేడుక నధికారి
కరములో “గిరగిరా” తిరుగుచుందు!
వ్యాయామమును గూర్ప అధికారి చేతికి –
పిసుకబడుచునుందు పిడికిలందు!

“బాసు” దూషింప – అధికారి పట్టరాని
కోప మెల్ల మది నణచుకొనుచు వచ్చి,
“అత్త మీది కోపము దుత్త కన్న” యట్లు –
నన్ను దీసి నేలకు గొట్ట – నలిగిపోదు!

ఇన్నిటిని భరింప, నిసుమంత విలువైన
ఈయ బోరు నాకు నెప్పుడేని!
ముద్దు గారు ముఖము మూతి ముక్కు పగిలి
యున్నను, పడవేసి యుంతు రటులె!

టేబులు పైన పేపరు పఠింతురు! “ఫైలు”న దాచుకొందురే!
టేబులు పైన నున్న నను టెక్కును జూపుచు, గాన రెప్పుడున్!
టేబులు పైన పేప రొకటిన్ గొన, నన్నటు త్రోసి వేతురే!
టేబులు పైన పేపరుల ” డిగ్నిటి” సైతము నాకు లేదయో!

స్వాతంత్ర్యము వచ్చె నెపుడొ –
ఈ తర “మాఫీసు” లందు నెన్నియొ మారెన్!
స్వాతంత్ర్యమె కాదు గదా,
భూతలమున నాకు సానుభూతియు కరువే!

“హృదయమే గాజు వంటిది – పదిల” మనుచు
నిత్యమును జెప్పు మనుజుండు నీతులెన్నొ!
దేహమే గాజుదైన నా దీన గతిని
కానబోడు! వాని హృదియె కరకు రాయి! #

మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!

మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!

  • డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

ఏడుపన్న నేల ఏవగింపు కలుగు?
ఏడ్పు నందు ముదము నేల గనరు?
ఏడ్పులందు మంచి ఏడ్పులున్నవి గదా!
ఏడ్పు గొప్ప దనము నెరుగ రేల?

అప్పుడ పుట్టు బిడ్డ తన అమ్మ శరీరము వీడి, తానుగా
నిప్పుడమిన్ స్వతంత్రమగు నింద్రియముల్ గల రూపమందునన్
ఎప్పుడు చేరు, నప్పుడిక ఏడుపు తోడనె ఆగమించడే?
గుప్పున వాని ఆప్తు లట గూడి ముదంబున తేలియాడగాన్!

క్రొత్తగ పెండ్లియై మదిని కోరిక లూరు పడంతి శోభనం
పత్తరు వాసనల్ నడుమ, హాయిగ తా తొలిసారి భర్తనే
హత్తుకొనంగ, నాతడు రసార్ద్రతతో రమియింప, సౌఖ్యమున్
ఎత్తుగ కొండ నెక్కినటు లేర్పడ, కంటను నీరు గారదే?

నవ మాసంబులు గర్భ ధారణమునన్ నానా విధుల్ కష్టము
ల్లవి యెన్నో భరియించి, నొప్పులను తాళం జాల కేడ్పేడ్చియున్,
భువిపై బిడ్డకు జన్మ నిచ్చి, పిదపా పుట్టుం గనన్, మోదమే
స్రవియించున్ కనులందు నొక్కపరి బాష్పాలౌచు సంవేదనన్!

దిక్కు దివాణమున్ గనక దీనుడునైన అభాగ్యు డొక్కడున్
ఎక్కడ లేని ఓర్పు గొని, ఎంతయొ కష్టపడంగ, చేరి తా
నెక్కుచు మెట్టుపైన మరి యింకొక మె ట్టటు లగ్ర పీఠమున్ –
ఒక్కపరిన్ గతంబు గన, నొల్కవె చుక్కలు కంటి కొల్కులన్?

తాను గన్న సుతుడు తన కళ్ళ ముందరే
ఇంచు కించు కిటుల యెదిగి తుదకు,
అందనంత యెత్తు నగుపించుచున్నచో
తండ్రి కనులు నీట తడిసిపోవె?

ఏడ్పు గొప్పదనం బెవ్వ రెరుగకుండ –
హీనముగ జూతు; రది గాంచి ఏడ్పు వచ్చు!
ఏడ్పుకే ఏడ్పు దెప్పింతు రీ హీన జనులు!
ఏడ్పును, నను, మా ఏడ్పు మమ్మేడ్వనిండు!! #

Previous Older Entries