“తాజ్ మహల్” (లలిత గీతం)

ఈ మధ్య తాజ్ మహల్ విషయంలో అనవసరమైన వివాదాలు రేగుతున్న నేపథ్యంలో … గతంలో నేను తాజ్ మహల్ ను సందర్శించినపుడు వ్రాసుకొన్న లలిత గీతాన్ని మీ ముందు ఉంచుతున్నాను. ఆస్వాదించండి.

  • “తాజ్ మహల్” (లలిత గీతం)
    ——————————–
    రచన: డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

నీలాకాశంలో
నిండు పున్నమి వెన్నెల
నేలపై జారి
అయ్యింది “తాజ్ మహల్”
పాల సంద్రంలో
జున్ను పాలు, మీగడ
నేలపై పొంగి
అయ్యింది “తాజ్ మహల్”

ఇది ప్రేమకు సంకేతం –
ఒక ప్రేమికుని హృదయం –
అనురాగ దేవాలయం –
ఒక అద్భుత సౌందర్యం –
||నీలాకాశంలో||

పాల రాయిలో పాల మనసును
పొదుగుకొన్న అందం –
కాల వాహిని కదలి పోయినా
చెదరిపోని బంధం –
కనుమరుగైన ప్రేయసి కోసం
కాగిన విరహపు సింధువు –
కన్నుల పొంగి, కరుడు గట్టిన
కరుగని కన్నీటి బిందువు –
||నీలాకాశంలో||

ప్రేమ పక్షులు ఎగిరెగిరొచ్చి
వాలే పాలవెల్లి –
ప్రేమ పరిమళం నాల్గు దిక్కులా
పంచే సిరిమల్లి –
ప్రేమ ప్రేమను ప్రేమించేలా
ప్రేరేపించే జాబిలి –
ప్రేమను పంచి, ప్రేమను పెంచి
పోషించే లోగిలి –
||నీలాకాశంలో||

ప్రకటనలు

కాగజ్ నగర్ లో…

29 అక్టోబర్ 2017 నాడు ”సిర్పూర్ కాగజ్ నగర్” లో శ్రీ “పెండ్యాల కిషన్ శర్మ” కవి విరచిత పద్య కృతి – “శ్రీ వరద విజయం” గ్రంథావిష్కరణ సభలో పాల్గొన్నాను.

ఆ గ్రంథానికి నేనందించిన “ముందుమాట” మీ కోసం …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

తేనియల వరద
————————

– “పద్యకళాప్రవీణ”, ” కవి దిగ్గజ”
డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
———————————————-

“ఆటపాటల నాడె యలవోకగా దెల్పె
‘దాగురింతల’ను విద్వాంసు లలర –
షోడషాబ్దంబులు శోభిల్లు తరుణమం
‘దాహ్వాన గీతంబు’ లాలపించె –
ఆంధ్ర భాషా యోష నర్చించె నతి భక్తి
‘మణిమాల’లం గూర్చి మహిత బుద్ధి -భారతావని కీర్తి భాసిల్ల జయ జయ
ధ్వానంబునన్ ‘జయధ్వజము’ నెత్తె –

మాటలా? కావు- ముత్యాల మూటలనుచు,
మూటలా? కావు- భావంపు తోటలనుచు,
తోటలా? కావు- ప్రగతికి బాటలనుచు
విశ్వనాథాది సత్కవుల్ వినుతి సేయ!”

దివంగత మహాకవి, ‘అభినవ పోతన ‘ – శ్రీమాన్ వానమామలై వరదాచార్యుల వారి సాహితీ విరాణ్మూర్తిమత్వాన్ని చిత్రిస్తూ సత్కవి శ్రీ పెండ్యాల కిషన్ శర్మ గారి కలం నుండి జాలువారిన పద్యమది.

తెలంగాణ గడ్డపై ప్రభవించిన హిమ వన్నగ శిఖర స్థాయి ఆధునిక తెలుగు మహాకవులలో అగ్రేసర పంక్తిలో నిలిచే
కవి పుంగవులు వానమామలై వరదాచార్యులు గారు. ప్రాచీన మహాకవి ‘పోతనామాత్యు’ని చరిత్రను బృహత్కావ్యంగా ఆ మహాకవి రచించిన విషయం జగద్విదితమే. ఇప్పుడు ఆ ఆధునిక మహాకవి వరదాచార్యుల వారి చరిత్రను ఒక సత్కావ్యంగా రచించి పాఠక లోకానికి అందించాలని పెండ్యాల కిషన్ శర్మ కవి సంకల్పించడం విశేషం! ముదావహం!!

“పల్కులు వేయు నేల? పరిపక్వత నొందిన బల్కు నొక్కటిం
బల్కిన చాలదా? – విబుధ వర్యులు మెచ్చు విధాన, తేనెలుం
జిల్కు విధాన, కోకిలలు చెల్వుగ బల్కు విధాన, శాంతియం
దొల్కు విధాన, సద్గుణ రసోచిత కావ్య వినూత్న సృష్టికిన్!”

అంటూ కావ్య లక్ష్య లక్షణ మర్మాలను క్షుణ్ణంగా ఆకళించుకొన్న కిషన్ శర్మ కవి –

“ఆతడె వరదాచార్యుడు –
పోతన వలె కీర్తిశాలి, పూత చరిత్రుం
డాతని గాథ విచిత్రము –
చేతో మోదంబు గూర్చు చెవి పండువయై”

అని మనసారా నమ్మి ఈ మహత్కార్యానికి ఉపక్రమించారు. ఆ నిష్ఠా నిధిత్వమే కిషన్ గారి ఈ ‘అభినవ పోతన’ చరిత్రమైన “శ్రీ వరద విజయము” కృతి – “తేనె నిండిన తీయని తెలుగు కుండ” గా రూపు దిద్దుకొనేందుకు దోహదపడింది.

ప్రస్తుత గ్రంథం “శ్రీ వరద విజయము” బృహత్కావ్య ప్రథమ భాగం మాత్రమే! ఈ భాగంలో .. వరదాచార్యుల వారి బాల్య దశ, కౌమార దశలో వాగీశ్వరీ వరప్రసాద ప్రాప్తితో కవిగా అవతరించడం, అనంతరం వివాహం వరకు చోటు చేసుకొన్నాయి.

శ్రీ పెండ్యాల కిషన్ శర్మ కవి – పోతన వలె, ‘అభినవ పోతన’ వలె సహజ కవి. ఆయన రచించిన పద్యాలన్నీ చిక్కని ధారతో, చక్కని శైలితో హృదయానికి హత్తుకొనేలా ఉన్నాయనడంలో ఎటువంటి అతిశయోక్తి లేదు. ఈ కృతిని చ(ది)వి చూసే పాఠకులు ఈ విషయాన్ని గ్రహిస్తారు.

తెలంగాణలో ఒక నానుడి ప్రచారంలో ఉండేది – “బ్రతికి బక్కయ్య శాస్త్రి పురాణం వినాలె .. చచ్చి స్వర్గానికి పోవాలె” అని. బక్కయ్య శాస్త్రి గారి కనిష్ట పుత్రులు వరదాచార్యులు గారు. ఆ తండ్రి గారి పుత్ర వాత్సల్యాన్ని కిషన్ శర్మ గారు వర్ణించిన పద్య రత్నం –

“వెన్నెల ధారలందు నిలువెల్లయు దోగుచు గంతులేయుచున్
అన్నల దమ్ములం గలిసి యాడుచు, పాడుచు నుండు వేళ – ‘నా
కన్నుల పంట! ర’మ్మనుచు కమ్ర కరాబ్జము లెత్తిపట్టి, బ
క్కన్నయె నేర్పె బాలునకు కమ్మని గొంతుక తోడి పద్యముల్!”

అట్లాగే .. గణిత పాఠాలు రుచించక బడి నుండి పారిపోయి వచ్చిన బాల వరదాచార్యులపై ఆయన తల్లి చూపిన మాతృప్రేమను వివరించిన పద్యం మరొక ఆణిముత్యం –

“బిరబిర వచ్చి తల్లి తన బిడ్డడి నక్కున జేరదీసి, ముం
గురులను దువ్వి, వీపునను కోమల హస్తముతో స్పృశించుచున్,
చెరగని మందహాసముల చిన్ని కుమారుని ముద్దు సేయుచున్,
తరగని మాతృప్రేమ రసధారల ముంచెడు …”

వరదాచార్యుల వారికి బాల్యంలో స్ఫూర్తి నిచ్చిన ‘గాంధీజీ’ పై పెండ్యాల వారు అల్లిన పద్యం రమణీయం –

“గోచిపాతను దప్ప కోర డెద్దానిని –
దర్పంబు లేని యాదర్శ మూర్తి!
ఒక చెంపపై గొట్ట నొక చెంప జూపించు
పరిపూర్ణ శాంత స్వభావ రాశి!
మాతృదాస్య విముక్తి మంత్ర జపంబున
చెరసాల పాలైన జెట్టి యతడు!
చేవ గల్గిన మమ్ము శిక్షింపుడని తెల్ల
దొరల బ్రశ్నించిన దోర్బలుండు! … ”

ఇంకా .. వరదాచార్యుల వివాహ ఘట్టంలోని ఈ పద్యం కమనీయం –

“సద్విజోత్తముల్ సుముహూర్త సమయ
మరసి
‘సావధాన’ యటంచు సుస్వరములొప్ప –
మంగళాష్టక పూర్వక మంత్ర కలిత
సేసబ్రాలను జల్లిరి శిరములందు!”

ఈ చిన్ని పద్యం – హిందూ వివాహంలోని ముహూర్త సన్నివేశాన్ని కళ్ళ ముందు నిల్పి, పాఠకుని కట్టిపడేస్తుంది.

వరదాచార్యుల వారిపై విరచించిన ఈ సత్కృతికి ఇట్లా నాలుగు మాటలు వ్రాసే
మహద్భాగ్యం నాకు ప్రాప్తించడం కాకతాళీయం కాదేమోనని నా అంతరంగాంతర్గత భావన! వరదాచార్యుల వారితో నాకు బాంధవ్యం ఉంది. “అన్నయై మన వరదన్న కాదిగురువు, వెన్నునకు బలభద్రుని విధముగాను వెన్నుదన్నుగ నిల్చిన పెన్నిధి”యైన శ్రీమాన్ ‘వానమామలై జగన్నాథాచార్యుల’ వారి పెద్ద కోడలు – నా సతీమణికి స్వయాన జ్యేష్ఠ సోదరి. అందుకే ఈ కృతి నా చేతి కందగానే నేను సద్యః పులకాంకుర శరీరుడనై పరవశించాను.

చివరిగా ఒక్క మాట –

“మల్లెపూవులోని మంచి గంధము తెల్గు –
కోకిలమ్మ తీపి కూత తెల్గు –
ఇంద్రధనువులోని యేడు రంగులు తెల్గు –
చంద్రకాంతిలోని సౌరు తెల్గు – ”

అన్న పద్యంలో కృతికర్త పెండ్యాల కిషన్ గారి అపరిమిత తెలుగు భాషాభిమానం ద్యోతకమౌతుంది.

కృతికర్త శ్రీ పెండ్యాల కిషన్ కవిని మనసారా అభినందిస్తూ – అతి త్వరలో మహాకవి ‘వానమామలై వరదాచార్యుల’ వారి చరిత్రం యొక్క మిగిలిన భాగాన్ని కూడ ఇంకా హృదయంగమంగా రచించి, సమగ్ర కావ్యంగా పాఠక లోకానికి అందించి, అశేష సాహిత్యాభిమానుల విశేషాదరణను పొందాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను.

***

గాంధీ జయంతి నాడు …

గాంధీ జయంతి నాడు మా “అణు ఇంధన సంస్థ” కార్యక్రమంలో నేను …
– డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

అంకితోత్సవ సభలో …

నా శిష్యుడు “శంకు” నాకు తన గ్రంథాన్ని అంకితం చేసిన సభలో …

– డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

 

 

 

 

 

 

సాదరాహ్వానం!

జంట నగరాల‌ సాహిత్యాభిమానులందరికీ సాదరాహ్వానం!
– డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర

గ్రామ స్వరాజ్యం

గ్రామ స్వరాజ్యం

రచన : “పద్య కళాప్రవీణ”, “కవి దిగ్గజ”
డా. ఆచార్య ఫణీంద్ర
————————————————-


పచ్చని గ్రామముల్ వెలసి,
పాడియు పంట సమృద్ధి నొందగా
వచ్చిన భాగ్యముల్ గలిగి
వర్ధిల రైతు కుటుంబముల్ – సదా తెచ్చెడి సంతసంబునకు
దేశములోపలి అన్ని రాష్ట్రముల్
విచ్చిన పూల వోలె మురి
పించుత కీర్తి పరీమళమ్ముతో!

నగరమునకు దీటుగ – పల్లె నవ్య రీతి
విద్య, వాణిజ్య, వైద్యాల వెలుగు గాక!
ఆధునిక పరిశ్రమ వాడలన్ని వెలసి
గ్రామమే దేశమున స్వర్గధామ మగుత!

స్వామియు, సేవక భేదము
లే మాత్రము లేని యట్లు నెల్లరు
మురియన్
గ్రామ స్వరాజ్యము వెలయుత –
భూమిసుతులు సకల వృత్తి పోషణ
గొనుచున్!

ఏ గ్రామమందున ఎల్ల విద్యార్థులు
ఉన్నత విద్యల నొందగలరొ –
ఏ గ్రామమందున ఎల్ల యువత తగు
ఉద్యోగ ప్రాప్తితో ఊరడిలునొ –
ఏ గ్రామమందున వృద్ధులు, బాలలున్
ఆరోగ్య రక్షణ నందగలరొ –
ఏ గ్రామమందున ఎల్ల నారీమణుల్
పురుష సమానులై వరలగలరొ –

అట్టి గ్రామాలతో దేశ మలరు గాక!
పట్టణములకు సాగెడి వలస లాగి,
పల్లెలు సుభిక్షమై శక్తివంత మగుచు
చేకురవలె సర్వార్థ సంక్షేమ మవని!

(ఇటీవల శ్రీ పి. వి. మనోహర రావు (పూర్వ ప్రధాని శ్రీ పి. వి. నరసింహా రావు గారి సోదరులు) గారి సంస్థ “సర్వార్థ సంక్షేమ సమితి” రజతోత్సవ సందర్భంగా నిర్వహించిన కవి సమ్మేళనంలో ఆలపించిన కవిత -)

 

 

— @@@ —

మట్టి గణపతి

మట్టి గణపతి
——————
రచన : “పద్య కళాప్రవీణ”, “కవి దిగ్గజ”
డా.ఆచార్య ఫణీంద్ర
————————————————–

అరయ “ముల్తాని మట్టి”తో, అందమలర
అంబ పార్వతి స్నానంబు నాడు వేళ –
భావన చిగుర్చి, మట్టి రూపంబు గట్టి,
బాల గణపతి బొమ్మగా కేల వెలసె!

రూపము దాల్చిన బొమ్మకు
ఆ పర్వత రాజ పుత్రి ఆయువు నిడగా –
పాపడునై ఆ గణపతి,
ఆపై విఘ్నాధిపతిగ నందెను పూజల్!

మట్టికి రూపమీయగ “ఉమాసుతు” డైనటువంటి సత్కథన్
గట్టిగ నమ్ము భక్తులది గానక, “పీ.ఒ.పి.” విగ్రహంబుల
న్నెట్టుల నిల్పి పూజ నొనరింతురయా? అది తప్పు గాదొకో?
మట్టి వినాయకుండె మహిమాన్వితమై అలరారు నిద్ధరన్!

యుక్తము మట్టి గణపతియె!
భక్తి కథానుగుణమగును! పర్యావరణా
సక్తిని సైతము గాచును!!
ముక్తిినొసగు కలుషిత జలముల నుండి అదే!

కనుక భక్తు లెల్ల గట్టి ప్రతిన బూని
“మట్టి గణపతి” నిలబెట్టి, కొలిచి –
ఇహము నింక పరము లిరురీతి మేల్గూర్చు
ధర్మపథమున జని ధన్యు లగుత!

— &&& —

Previous Older Entries